Deveti put od egzodusa stanovnika Vozuće i dela Ozrena, prognanici nekada etničkih srpskih naselja, maršom “Stazama egzodusa” obeležili su tužnu godišnjicu u znak sećanja na 10. septembar 1995. godine.
U koloni na startu vozućko-ozrenskog maratona u Tumarama na Ozrenu prema naselju Stog u opštini Zavidovići (FBiH), krenuo je do sada najveći broj učesnika, na put dug 22 kilometra. Po prvi put na čelu kolone bio je i iguman Danilo, starešina manastira Sveti Nikola na Ozrenu, ponovo načelnik opštine Petrovo Ozren Petković, bivši borci jedinica VRS koji su branili Vozuću, kao i njihovi potomci.
Autobusi sa učesnicima marša u rano jutro krenuli su iz Doboja, Modriče, Vukosavlja, Srpca, Dervente, Bijeljine i Prnjavora do Tumara. Odatle je više od 700 učesnika započelo put od 22 kilometra, simbolično nazad u vozućki kraj, odakle su ih mudžahedini i združene jedinice tadašnje Armije BiH prognali sa njihovih ognjišta.
Pripadnici MUP FBiH su vrlo korektno obavili svoj posao na obezbeđenju učesnika, jer su duž cele trase imali svoje patrole. Kroz jedino bošnjačko selo kroz koje su “maratonci” prošli, Ajkoviće, čuvali su ih i specijalci, kao i pripadnici bezbednosnih agencija BiH, jer su Bošnjaci istovremeno proslavljali “Dan oslobođenja”. Mere opreza bile su preduzete zbog prošlogodišnjeg upozorenja tokom prolaska kroz to naselje - “nećete više prolaziti, ovo vam je poslednji put”. Na sreću, nije bilo problema, čak su sa kuća uklonjene turske i zastave ranije ABiH, koje su bile svih prethodnih godina redovan dekor.
Srpska sela Gornja i Donja Brijesnica, Malčići, Borovci, Lozna, Pejanovići i Kamenica su pusta, nigde tragova života u njima, samo ostaci nekada lepih kuća ozrenskih domaćina, koji su tu živeli, a radili u Zavidovićima, Banovićima, Lukavcu ili Tuzli.
Nakon sedam časova hoda učesnici marša su stigli na odredište u Stog, gde su ih dočekali oni koji su iz brojnih gradova RS došli na parastos žrtvama, stradalim tokom četvorogodišnje opsade vozućkog područja i egzodusa više od sedam hiljada ljudi.
Na kraju marša izmoreni učesnici vozućko- -ozrenskog marša zajedno sa njima su kod Crkve Svetog Đorđa zapalili sveće i položili vence za poginule i nestale u tim tužnim događajima kraj spomen-krsta i masovne grobnice otkrivene 1997. godine, u kojoj se nalazio 21 posmrtni ostatak srpskih boraca i civila, od kojih je 17 bilo obezglavljeno.
DŽELATE MORAMO PODSEĆATI
Stravični zločini počinjeni su u septembru 1995. godine. Niko od počinilaca i naredbodavaca, osim blage kazne za načelnika Generalštaba ABiH Rasima Delića i komandanta Trećeg zeničkog korpusa Sakiba Mahmuljina, nije pozvan na odgovornost niti kažnjen.
- Naša je obaveza da dželate na ovakav način podsećamo na odgovornost i ne damo mira njihovoj savesti, nadajući se da će ih kazna ipak stići - rekao je predsednik BORS general Milomir Savčić.
ODLIKOVANI ZA HRABROST
Prema službenim podacima, prilikom egzodusa Vozuće i dela Ozrena u jesen 1995. godine poginulo je 459, a nestalo 412 boraca i civila. Nedostaje još 129 nastradalih prilikom pada Vozuće, od kojih je 80 pripadnika Četvrte ozrenske brigade.
Predsednik RS Milorad Dodik ukazom je odlikovao za hrabrost i ratne zasluge borce Četvrte ozrenske brigade, Milutina Mišića, Branu Panića, Nenada Gligorića i našeg dopisnika Ninka Đurića, koji je takođe u ratu bio pripadnik te jedinice.
